Vroeg naar bed betekent vroeg wakker, dus waren we om 6.00 uur, met de truckers, al aan het ontbijt. Om 7 uur waren we op weg naar Fresno, via de Yosemite Highway, dus door hele mooie natuur.
Half 9 waren we bij onze eerste stop, de Walmart in Fresno. Altijd leuk! Door een vallei vol met fruitbomen reden we naar de bergen en het werd steeds groener. Rond half 11 kwamen we aan in het eerste park Kings Canyon. We lieten onze All American pass zien en mochten zo doorrijden van een vriendelijke Rancher. Onze eerste stop was de General Grant Grove, waar we een trail gewandeld hebben langs de beroemde bomen. Natuurlijk hebben we een foto gemaakt van de General Grant tree. Deze is op twee na de grootste sequoia ter wereld.
Vanaf hier was het bijna 2 uur rijden naar het eindpunt van de parken via een smalle tweebaansweg met 150 haarspeldbochten, die alleen in de zomer open is. Deze winter is er weinig sneeuw gevallen en gelukkig nu al open. Onderweg kom je vele hoge sequoia's tegen, maar we zijn niet te vaak gestopt.
We wilden namelijk de Tokopah falls trail gaan lopen. Deze ligt achteraan op de camping bij het Lodgepole Visitorcentre. Jeanny had op internet gelezen, dat dit een echt beren gebied is en dit wilde Joep wel meemaken.
Volgens onze informatie met een lengte van 5,5 km ( heen en terug), maar volgens onze Fitbit was het 7,5 km. Pfffff, een heel eind voor Jeanny, maar zooooo mooi. En ..... Geen beer gezien. We hoorden wel van andere wandelaars, dat er 's ochtends een zwarte beer gezien was. En die was natuurlijk doorgelopen, haha.
Het weerbericht had aangegeven, dat het hier 15 graden zou zijn. Dit kan natuurlijk, want we zitten hier op 2300 m hoogte. Maar helaas voor Joep het was 25 graden en het werd dus een warme wandeling.
We hebben heerlijk in de natuur gelopen, goed zoekend naar een beer, genoten van de sequoia's, die hier in grote getallen staan en liggen en natuurlijk de waterval bewonderd. Ook gelachen, want de selfie maken op het eind lukte niet in een keer.
Op de camping de verse broodjes op en verder gaan rijden. De TomTom vertelde dat het nog 1 uur en 3 kwartier rijden zou zijn naar het hotel en toen was het voor ons op. We hadden genoeg bomen gezien en zijn begonnen aan de haarspeldbochten, die er nog in grote getale genomen moesten worden.
Bij de Sherman Tree, nog even op een invaliden plaats, dus dichtbij, gestopt en een foto genomen. Oei, dit mocht eigenlijk niet van Joep...
Met schitterende uitzichten zijn we de bergen uitgereden naar weer een vallei vol met fruitbomen. Hier zaten nog vruchten aan en het waren mandarijnen. Wij hadden nog nooit een mandarijnenboom gezien, maar nu duizenden.
Via alweer een mooi groot meer, waar het waterpeil wel erg laag was, naar het hotel gereden. We zien onderweg wel vaak grote borden staan om zuinig met water om te gaan. Op de velden met bomen zie je waterslangen liggen, die de gehele dag lichtjes water spuiten. No water, no jobs, zegt men.
Deze keer waren we om 17.00 uur bij ons hotel, waar we deze keer een kamer hebben op de eerste verdieping aan de voorkant. Gelukkig maar voor een nacht.
Als eerste: yes, de high speed WiFi doet het uitstekend. Dit hadden we de afgelopen dagen toch wel een beetje gemist. Daarna naar de overkant (wel met de auto door de grote afstanden hier) waar een outlet is. Goed geslaagd bij Tommy Hilfiger en lekker gegeten.


















































